|
|
Blog > Komentarze do wpisu
dzisiejszy dzień mógłby się już skończyć. nie ma nawet 12, a już mamy go dosyć. dlatego dedykujemy wszystkim przebój z naszej młodości
ponadto pada, jest brzydko, jak się otworzy balkon to huczy jak Adam Astor. biała się przewala po łóżku i tęsknimy za prawdziwymi głębokimi uczuciami. śpiewamy sobie na przykład toola i inne przygnębiające piosenki, ale jakoś nie możemy się w nie wczuć za bardzo (wyj. biała po egzaminie przez pół godziny odczuła smutek tool, a ja kiedyś crosses) brakuje nam tej melancholii. żeby na przykład jak wyjedziemy ktoś śpiewał bee geesów i za nami tęsknił (wersja feist może lepsza, ale nie mamy wersji karaoke) próbujemy ułożyć sobie soundtrack do życia, ale wszystko to trochę bez przekonania. ostatnio tylko sny nam dostarczają silniejszych emocji, przynajmniej mi, ale biała też twierdzi, że trochę tak ma, w końcu ostatnio się obudziła nie z tą osobą, z którą się spodziewała. do mnie miał przyjechać anagram bohatera meniny i mosy układać sobie ze mną życie, ale jakoś nam nic z tego nie wyszło. jest na przykład taki wielki hit śpiewamy go na imprezach i każdy samodzielnie w domu i w parach, ja czasami na ostatnim piętrze wieżowców. ale to jednak by było przesadą stwierdzić, że faktycznie się tak czuję. ale to nie jest tak, że nie jesteśmy wrażliwe. biała czasem popłakuje z błahych powodów (zwykle kiedy coś jej się skojarzy z czymś, co przeczytała w dzieciństwie) i mi też bywa smutno. najbardziej nas przerażają idee. w dodatku lubię robić z siebie kreację literacką i biała mówi, że skończę jak oriana mitologizując swoje własne życie. Macie i się ukulturalnijcie Pablo Neruda20 poemas de amor y una canción desesperada
Poema 20Puedo escribir los versos más tristes esta noche.Escribir, por ejemplo: «La noche está estrellada, y tiritan, azules, los astros, a lo lejos.» El viento de la noche gira en el cielo y canta. Puedo escribir los versos más tristes esta noche. Yo la quise, y a veces ella también me quiso. En las noches como ésta la tuve entre mis brazos. La besé tantas veces bajo el cielo infinito. Ella me quiso, a veces yo también la quería. Cómo no haber amado sus grandes ojos fijos. Puedo escribir los versos más tristes esta noche. Pensar que no la tengo. Sentir que la he perdido. Oír la noche inmensa, más inmensa sin ella. Y el verso cae al alma como al pasto el rocío. Qué importa que mi amor no pudiera guardarla. La noche está estrellada y ella no está conmigo. Eso es todo. A lo lejos alguien canta. A lo lejos. Mi alma no se contenta con haberla perdido. Como para acercarla mi mirada la busca. Mi corazón la busca, y ella no está conmigo. La misma noche que hace blanquear los mismos árboles. Nosotros, los de entonces, ya no somos los mismos. Ya no la quiero, es cierto, pero cuánto la quise. Mi voz buscaba el viento para tocar su oído. De otro. Será de otro. Como antes de mis besos. Su voz, su cuerpo claro. Sus ojos infinitos. Ya no la quiero, es cierto, pero tal vez la quiero. Es tan corto el amor, y es tan largo el olvido. Porque en noches como ésta la tuve entre mis brazos, Mi alma no se contenta con haberla perdido. Aunque éste sea el último dolor que ella me causa, y éstos sean los últimos versos que yo le escribo. taki smętny wpis dzisiaj z okazji dnia żaby. wtorek, 26 czerwca 2007, mamlakat
Komentarze
Gość: brenda, fcv10.internetdsl.tpnet.pl
2007/07/03 01:11:40
b., ogladaj powtorki BH90210 na tv4 ;)
Gość: est, h236143.net.pulawy.pl
2007/07/08 23:35:12
www.youtube.com/watch?v=8fbAiPoMDHA&mode=related&search= to link, tak odnosnie dnia zaby w czerwcu, dziecinstwa i okropnej pogody na poczatku lipca
|